شعر

شب تاریک وبی شراره                       

                                               ره باریک وبی ستاره

یه ستاره اومد رو ابرها

                                               یه ستاره اومد به صحرا

اون حسین غریب وتنها

                                               اون حسین یاور غمها

اون حسین تنهای تنها

                                               اون حسین مظلوم شبها

یه امامه و یک ستاره

                                                اون کودک سه ساله

نامش رقیه باشه                 

                                                ازعمه اش جدا شه

آن عمه ی مهربان 

                                                آن خورشید آسمان

 آن زینب بی امان

                                                آن یاور کودکان

سمت رقیه دوید

                                                گفت"اه ای عمه جان"

سلام،سلام،بچه های منظم    

                                                    بازاومدم برای شماشعر بگم

ازاینور و از اونور                       

                                                   این سری ازجمهوری اذربایجان بگم

اذربایجان که میگن قشنگه،

                                                    کوه های قفقاز روببین چه رنگه،

میگن شمال غربی ایرانه،                                                                                                                     

                                                    اب وهواش معتدل ومرطوبه،

روابط ایران باهاش چه خوبه

                                                    زمینیه،بدون جنگ وخونه،

پایتختشون توبندرباکو‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ه،

                                                    ماهیگیری کار مهم اونجا،

8میلیون جمعیت داره تواونجا

                                                     منابع معدنیش،

المینیوم ونفته،

                                                     محصولاتش توتون وابریشم وپنبه هستش،

دو شهر استارا رو

                                                    یکی ایران،یکی اذربایجانو،

مجتمع علوم دارن تواونجا

                                                     از کوچیک وبزرگ میرن به اونجا،

فصل تابستون که اومد بچه ها

                                                     برین خلیج باکو با قایقا،

میون ارمنستان،

                                                    دوقسمت جداشده ازاونجا

بخش کوچکترش دم نخجوان                                                                                         

                                                    بخش بزرگترش کناردریا،

بیش تر اون کشور کوهستانیه،

                                                   دوجلگه ی پست هم در اونجا هستش

یکی توشرق ویکی تو مغربه

                                                  رود ارس که از ترکیه میاد ،

مرز بین 3کشورباصفاست

                                                ایران وجمهوری و ارمنستان ،

رود ارس وکورا،                           

                                               ابهای خود رامیریزن به دریا،  

دین اونا اسلامه وزبانشون ترکیه،

                                              سه شهرمهم توی این کشورند،

که شامل استاراونخجوان وگنجه اند،

امیدوارم همیشه،                                  خوشحال وخندون باشید،

                           خدابه همراهتون 

                           خوش باشه احوالتون.

این وبلاگ به ۱ شاعر فعال نیازمند است.

ترجیحا پایه ی راهنمایی

با تشکر

وقتی صبحا پا میشه              درست مثل همیشه

میره سره مدرسه                 در میدهد هندسه

حرفه فن و جغرافی               درس خوب ریاضی

درسهای خوبی هستن          با بچه ها دوست هستن

هر روز کارش همینه              معلم خوب اینه

زحمت کش ومهربون             درس میده خیلی آسون

با زحمت فراوون                   درس میده به دوستامون

اسم او هست معلم              خوشحال وشاد و خندون

تویی دانا ترین انسان عالم          که هر لحظه کنی ما را هدایت

دراین روز پر از عشق و محبت      به تو گویم که روز تو مبارک

میخوایبخوری غذا                 ساندویچ یاکه پیتزا

نه این غذا رو نخور               غذا های خوب بخور

نان وپنیر وسبزی                 یک غذای مقوی

آرزومند آرزو هایتان

دزدي كه مامور خدا بود

غروب يك روز باراني زنگ تلفن به صدا در آمد. زن گوشي را برداشت. آن طرف خط پرستار دخترش با ناراحتي خبر تب و لرز شديد ساراي كوچكش را به او داد.
زن تلفن را قطع كرد و با عجله به سمت پاركينگ دويد، ماشين را روشن كرد و به نزديك ترين داروخانه رفت تا داروهاي دختر كوچكش را بگيرد. وقتي از داروخانه بيرون آمد، متوجه شد به خاطر عجله اي كه داشته كليد را داخل ماشين جا گذاشته است.
زن پريشان با تلفن همراهش با خانه تماس گرفت. پرستار به او گفت كه حال سارا هر لحظه بدتر مي شود. او جريان كليد اتومبيل را براي پرستار گفت. پرستار به او گفت كه سعي كند با سنجاق سر در اتوموبيل را باز كند.
زن سريع سنجاق سرش را باز كرد، نگاهي به در انداخت و با ناراحتي گفت: «ولي من كه بلد نيستم از اين استفاده كنم.»
هوا داشت تاريك مي شد و باران شدت گرفته بود. زن با وجود نا اميدي زانو زد و گفت: «خدايا كمكم كن!»
در همين لحظه مردي ژوليده با لباسهاي كهنه به سويش آمد. زن يك لحظه با ديدن قيافه ي مرد ترسيد و با خودش گفت: «خداي بزرگ، من از تو كمك خواستم آنوقت اين مرد...!»
زبان زن از ترس بند آمده بود، مرد به او نزديك شد و گفت: «خانم، مشكلي پيش آمده؟»
زن جواب داد: «بله، دخترم خيلي مريض است و من بايد هرچه سريع تر به خانه برسم ولي كليد را داخل ماشين جا گذاشته ام و نمي توانم درش را باز كنم.»
مرد از او پرسيد كه آيا سنجاق سر همراه دارد؟ و زن فورا سنجاق سرش را به او داد و مرد در عرض چند ثانيه در اتومبيل را باز كرد!
زن بار ديگر زانو زد و با صداي بلند گفت: «خدايا متشكرم!»
سپس رو به مرد كرد و گفت: «آقا متشكرم، شما مرد شريفي هستيد.»
مرد سرش را برگرداند و گفت: «نه خانم، من مرد شريفي نيستم. من يك دزد اتومبيل بودم و همين امروز از زندان آزاد شده ام!»
خدا براي زن يك كمك فرستاده بود، آن هم يك حرفه اي! زن آدرس شركتش را به مرد داد و از او خواست كه فرداي آن روز حتما به ديدنش برود. فرداي آن روز وقتي مرد ژوليده وارد دفتر رئيس شركت شد، فكرش را هم نمي كرد كه روزي به عنوان راننده مخصوص در آن شركت بزرگ استخدام شود

بهشت و جهنم

شخصی از پروردگار درخواست نمود به او بهشت و جهنم را نشان دهد . خداوند پذیرفت و او را وارد اتاقی نمود که مردم در اطراف یک دیگ بزرگ غذا نشسته بودند .
همه گرسنه و ناامید و در عذاب بودند . هر کدام قاشقی داشتند که به دیگ می رسید ولی دستۀ قاشق ها بلند تر از بازوی آنها بود به طوری که نمی توانستند قاشق را به دهانشان برسانند ٬ عذاب آنها وحشتناک بود . آنگاه خداوند به او گفت اینک بهشت را به تو نشان می دهم ٬ او به اتاق دیگری که درست مانند اتاق اولی بود وارد شد . دیگ غذا ٬ جمعی از مردم و همان قاشق های دسته بلند . ولی در آنجا همه شاد و سیر بودند . آن مرد گفت: نمی فهمم چرا مردم در اینجا شادند در حالی که شرایط با اتاق بغلی یکسان است ؟
خدا تبسمی کرد و گفت: خیلی ساده است ٬ در اینجا آنها یاد گرفته اند که یکدیگر را تغذیه کنند . هر کسی با قاشقش غذا در دهان دیگری می گذارد چون ایمان دارد کسی هست غذا در دهانش بگذارد ...

افزایش بازدید کنندگان           برای عضویت نام معرف را عوض نکنید